..Love: MetaLLic_cHoCo..

i am so pissed off.

o_O

again, tanghaling tapat na naman ako gumagawa ng blog.. kakauwi ko lang dito sa dorm.. buti nalang may internet kami.. kasi kelangan ko talaga ng outlet ng emotions ko ngayon. hay buhay.

darn.

well, okei naman start ng umaga ko.. actually di ko nasunod plan ko na gumising ng maaga para magpakadork pero ayus lang.. so ayun.. ayus-ayus..

then pumasok na ako. orgchem. me super likes it! nag-enjoy ako.. though maraming times na biglang lumilipad isip ko pero good thing nakakahabol ako at nagegets ko pa rin yung lessons pag natatauhan ako.. so fun.

next na yung physics. nung umpisa okei pa.. sa totoo lang naexcite pa nga ako kasi namiss ko physics eh.. yuck noh? nerd. oh well.. blah blah.. tas nagsimula na kong ma-irita.

duh. sino ba ang may gusto ng prof na ipapamukha sayo na hello mali ka.. na "see.. nagkakamali kayo.." duh!!! kaya ka nga anjan diba? para turuan kami! at hindi para sabihin na ang stupid namin for not knowing those stuff.. sorry ha! we're not aware. pero fine.. bahala siya.. but then, may sinabi siya na naging dahilan kung bakit umabot na sa boiling point ang dugo ko.

"even though you spend hundreds of years, it's useless."

alam nyo ba kung anong tinutukoy nya? astronomy. well not the whole but part of it. nagtanong kasi kami kung bakit magkaiba pa yung distance ng earth mula sa sun at distance mula sa nearest star.. kasi if i'm (we pala) not mistaken, sun is the nearest star sa earth diba? tapos sabi niya "kasi sun is parang iba na rin.. given name na.." something like that.. sabi ko naman "but it is still a star." sagot niya sakin? makipag-argue daw ako kay giancoli. WOW. salamat ha. so parang sinabi niya na super book person siya. anu yun? tanggap lang siya ng tanggap ng info from the book without analyzing it? haller! parang sinamba mo na yung gumawa ng book na subject to mistakes naman kasi tao rin sila. argh. tas napapunta na sa topic na pluto.. yun ang tinutukoy niya sa taas.. ginawa niyang example ng mga useless daw pag-aralan na mga bagay..

nabadtrip nako.

sorry ha.. maybe kasi super love ko astronomy kaya super naapektuhan ako. pero diba mali naman sabihin na useless siyang pag-aralan? sana naman nag-iingat siya sa words nya. to think na physics teacher siya.

useless.

kung alam niyo lang kung gano ako naapektuhan nito. nakakainis.

by the way, 200 times nya sinabi yung "ok" at "right".. thanks to maisie and nico for the tally.

so pe stuff. here we go again. nagsimula kaming mag-ayos nito last week..

and i never failed to visit their office para mag-update.. pumunta ako every morning para lang marinig ang "balik ka mamaya.." tas pag babalik naman ako.. "balik ka bukas.."

wow.. but bear with them.

until kanina..

kinausap ako at sabi na negative daw yung result so maghiwa-hiwalay na lang daw kami ng pe. wow again! so inexplain ko sa cas na yun talaga original plan namin kaso sabi sa cm na magsama-sama nalang daw kami. eh wala kaming magagawa kundi sumunod. so tinawagan ng cas ang cm. and alam niyo sinabi ng cm?

"ang kukulit nga ng mga batang yan.. sinabi na namin maghiwa-hiwalay.."

ayon ito sa words ni ma'am cas.. tumatawa pa nga siya kasi sabi niya baligtad daw kami ng sinabi.

ako hindi natawa.

gusto kong magwala nung marinig ko to. huwwwwaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaat??!! anu ba?! kami pa ngayon?! pwede ba matino buhay namin at sila kelangan mag-ayos.

so anu pa ba magagawa ko kundi ayusin na naman.. so punta akong cm.. at ininsist nila na kami daw may gusto na magsama-sama. tae naman o! anu ba?! hindi kami bata na stupid please. so nakipagtalo kami na sila may gusto.

hindi na sila nagsalita. period.

kinuha nalang nila mga ids namin at mukha namang aayusin nila.. well dapat lang. they have to make up sa mga mistakes nila.

naiiyak ako ngayong araw. half-day palang yan.. tas after nito may class pa ako sa isang terror na prof.. good luck naman sakin.. sobrang pissed off talaga ako. at dahil saan?

HUMAN ERRORS.

    

Depressed?

*  Life is a drag.

* What's the point of anything?

* I'll never be happy.

Are u depressed??? do u feel that life is boring??you are not interested in doing anything??? dont wanna get out of the room.. talk to anybody... do anything...life is not fair.. nothing gives hope..

are you tired of studying??? you feel that no matter how much you study you'll still get the same bad mark... nobody appreciates your efforts.. and that there's no way out...you're simply stuck in..

but let me tell you something... thats all nonsense.. there's nothing actually called "depression".. we created it.. we decided to feel that way.. by looking at the negative sides of everything that takes place in our life...and think about them again and again and again..

and thats called "cumulative thinking". whenever u face a new problem.. you link it to the old ones you had in the past...and so you'll simply act in the same way.. which means.. fail again...and the circle goes on...

So.. by the same way.. just like you decided to get depressed before.. to be sad.. angry..frustrated. ..and by the same way u created this state of low mood.. you can turn to the other way round.. start feeling happy..

as thinking positively will get you motivated.. excited and eventually happy again.. it will happen without even noticing it..

if you want to feel appreciated. . you'll just have to start appreciating urself..

-IFMSA

my answers to questions asked to me..

*fight for your Love or set him free?

..if there's something to fight for, then ofcourse defend it.. but if there's none, what's the point? and besides, i think setting the person free is actually a way of showing love.. after all, you don't Love a person just to be Loved in return.. because if you're expecting a come back, it's not love after all..

(pero iba pa rin yung you both Love each other so much.. diba? hehe.. *wink* *apir*)

*forgive then forget or forget then forgive?

this one is kinda vague or am i just stupid to not get it? how come you can forgive when you already forget? hahaha! LAbo men! so i guess it's the first one.. as the saying goes.. forgive and forget..

*i love you because i need you or i need you because i love you?

..uhmm, i go for the second.. coz Love knows no reason..=) you Love someone for it's the way it is.. and i think you need a person you loved, so you can express your emotions and let him feeL it.. yeah.. walan silb yung feelings mo kung walang makakaramdam nito dibA?

(haha! sino nagturo nito sakin? hahaha.. sino nga kaya? ^_______^)

*to see is to believe or believe to see it?

..for material stuff and those that can be perceived by sight like ghosts and elemental beings, well yeah.. to see is to believe.. but when it comes to stuff like Love, happiness, reaLity and the like, yo have to believe it first before you can see it.. =)

(na naman! naprove ko yan LAteLy.. haha.. gets? *wapak*)

*action speaks Louder than words but still words hurt more than action..

..duh.. that's the way it is.. that's the nature of emotions.. ambiguity!

*Love for a reason or the reason is Love?

..hahahaha! jusT Like what the song says..

"don't Love me for fun,girL

Let me be the one, girL

LOVE ME FOR A REASON

LET THE REASON BE LOVE"

that's all for tonight..=)

i can't sLeep..

..i'm bitter..

yeah.. that's what i've reaLized right now.. awhiLe ago perhaps.. haha.. (oh men.. i'm out of my mind again. ) whatever..

it's just weird.. what is it that happened to me that made me think Like this? what circmstances push me to decide on stuff Like this? i dunno.. i'm searching for the answers.

but there's none..

or maybe there's no answer at aLL.

whichever..

i made up my mind.

i have decided.

i wiLL Live my Life the way i want it.

untiL the thing i've been waiting for so Long arrive at my door..

yeah..

untiL death comes for me..

and there i know i'LL be facing God with teary eyes..

Love..

sometimes we cLose our eyes and just Listen to the echoes of our hearts.

we all fall in love and there are times that we lose ourselves in our own emotions, more often than not, we wonder why there love grows and love grows coLd.

we will start to search for an answer and find where love has gone wrong, but in the end we will find ourselves where we started...

we cannot question love, when it has its own reason.

Love is siLent, mysterious and deeply profound.

many believe that love is forever, that love never dies.

only to be  disillusioned in the end, when we joined our hands empty and our hearts longing...

we mistakenly have looked at love as a need to be fulfilled.

but love is only a gift given to us.

we should not hold it in our hands, for we may never find the strength to let it go when it decides to leave.

we should only embrace its warmth and glow while it lasts and then freely open our arms when it's time to say goodbye..

and so..

this is the reaLity behind that strong, heavy word..

the imperative of life..

Love..

FirsT ruLe: BawaL umiyak!

teka.. kakausapin ko Lang sariLi ko. makinig ka na Lang. ayus ba yun?

..yeah! saya ng buhay!!! DUH. Lagi naman ganyan sinasabi mo eh. kasi ganun naman taLAga dapaT diba? naaaLaLa mo pa ang sinabi sayo noon ng isa mong kaibigan nung ikaw ay musmos pa Lamang. yung super napa"WOW" ka. ano nga uLit yun? ah! ayun.. bawaL umiyak kasi waLa naman sa bokabuLaryo ng tao ang saLiTang maLungkot. kasi LAhaT ng ginagawa niya ay gusTo niya aT para sa ikasisiya niya diba? yan ang naging inspirasyon mo. itinatak mo ang mga saLitang yan sa uTak mo.

at yun na nga. muLa noon, naging sobrang masiyahin na Tingin sayo ng mga Tao. ikaw din mismo sa sariLi mo humahanga kasi hindi mo aLAm kung pano mo nagagawa yun. yung Laging TumaTawa o di kaya'y nakangiTi. eh baka naman baLiw ka Lang TaLaga? pero hindi. aLam mong nasa Tamang pag-iisip ka pa. swerTe ka LAng TaLaga kasi ginawa ka ng Diyos na ganyan. hindi iniisip mga probLema at LAging may dahiLan para ngumiTi.. maLiwanag Lagi ang paLigid para sayo. Masaya. at dahiL dito, napapasaya mo rin ang ibang tao kahit papano. nahihiLa.. nadadaLA ng emosyon mo kumbaga. yan ang buhay para sayo. masaya. makuLay at waLa ng hihiLingin pa. hanep! GaLing mo taLAga! kaya maraming naiinggiT sayo eh.

actuaLLy, maraming nagsasabi sayo kahiT matatanda.. "buTi ka pa LAging masaya." wow! ang gaLing! sabay sasaguTin mo ng may maTamis na ngiTi na "syempre naman! ako pa!" sabay tawa. nginingiTian ka rin pabaLik. nakakainggiT. kaya ayun.. LaLo kang nawaLAn ng dahiLan maLungkot. LaLo kang nawaLan ng dahiLang umiyak. ToToo naman eh. naging ganyan na taLaga takbo ng buhay mo.

pero syempre, habang TumatagaL, may dumadaTing na probLema sayo. pero maayos mong hinaharap. probLema LAng yan. may soLusyon yan ang banat mo pa. pero kung di maisip ang sagot, ayus LAng din. Tanggap LAng ng Tanggap. mawawaLa din yan. ang gaLing mo taLaga. hanga na ako. pero di mo naiwasan, napuno ka na paLa. bumibigaT na paLA ang itinatago mo. bibigay ka na paLa hindi mo pa aLam. ini-snob mo pa kasi.. yan tuLoy di mo haLos makayanan. pero buTi naLAng dahiL sa pagiging positibo mo, naging maTapang ka na. akaLain mo kinaya mo! Tumayo ka at Tumindig. Ganyan taLaga dapat toL! iba ka!

weLL.. ako pa.

umiyak ka nun.. di mo napigiLan.. pumatak Luha muLa sa mga maTa mo. pero yun Lang yun. di na nauLit. ika nga ng isa mo pang maLapiT na kaibigan "di dapaT umiiyak.. isang sunTok Lang yan sa pader. yun LAng ang kaTapaT nyan.." Ouch! masakit yun ah.. pero tama sya. kung sabagay, ano ba naman yung sakiT kesa naman TumuLo yan tubig sa mga maTa mo. kesa naman Lumuha ka sa isang suLok at magmukmok.

sira ka ba?! nareaLize mo na ayaw mo ngang umiyak. kasi naman, may magagawa ba yang pag-iyak mo? mawawaLa ba mga probLema at yang mga iniisip mo? hindi naman diba! yun naman paLA eh. di wag ka na LAng umiyak. sayang Lang Luha mo. sabi pa nga sayo ng isang tao sa nakaraan..

"bawaL kang umiyak. dahiL ginTo ang Luha mo."

wow! bababa pa Tingin mo sa sariLi mo. Tatatak pa sa uTak mo na mahina ka. at LeasT pag di ka umiyak, may maipagmamaLAki ka pa! ang gaLing mo taLaga magdahiLan. kumbinsido na ako.. madehydrate ka pa sa pag-iyak. haha. nakuha mo pang magbiro.. grabe ka taLaga. sinasamba na kiTa. idoL!

ay teka, naaLaLA mo ba yung huLing beses na umiyak ka? di ka nakapagtago nun. maraming nakakiTa sayo. kaibigan mo at uLTimo mga proF mo. naaaLaLa mo ba yung mga reaksyon sa mga mukha niLa? di maipinTa! narinig mo pa nga.. "umiiyak ba sya? di nga?" o diba, di siLa makapaniwaLa.. yung ngang iba sayo mismo nagtanong.. "Teka, umiiyak ka ba?" sagot mo.. "ako? asa pa no!" tapos bakiT daw parang matubig mata mo. pero di namumuLa. sagot mo dahiL sa contact Lenses mo. Lagi mo ng paLusoT yan! pero naniwaLa pa rin siLa. naguLat ka nga eh. epektibo pa rin.

WOW. iba na taLaga nagagawa mo. kontroLado. astig. aliw. hay.. ayan.. ayaw mo na taLagang umiyak. nahirapan ka rin magdahiLAn. magsinungaLin. nanghinayang ka rin sa mga pumatak na Luha. kaya pinangako mo di ka na iiyak. oo.

minsan hinihintay mo umuLan para magLakad at doon paTuLuhin sa maTA ang mga Luha. kasi di haLata. pero bakiT ganun? kahiT umuuLan, di mo pa rin magawang umiyak. para bang ang LAngiT na ang umiiyak para sayo. kahiT nag-iisa ka, waLa pa rin. kahiT anong gawing piLit mo pa. 

haLA! manhid ka na aTa, pero hindi. may pakiramdam ka pa rin. nagsasaya at nagagaLiT minsan. nasasakTan ka rin. aLam mo yan. ngayon nga eh nagdadrama ka pa. kaya paLA ganyan ka.. kasi nga nangako ka at iTinaga sa baTo..

na hindi ka na iiyak.

hindi na ako iiyak.

hihiriT ka pa?

ang corny mo.

ang corny ko.

maskara

mataLino ka diba? keLangan ko ng tuLong mo. haha.. joke Lang. tumawa ka naLang.. habang ako ay magdadrama. aLam mo ba..

ako ay may matang kakaiba. hindi nagbabago ng itsura. maging anu pa man Lagay niLa, isa Lang iyong makikiTa. maging bagong gising man o kahiT gaLing sa puyaTan. kahiT na iTo ay masiLam, waLAng pagkakaiba sa normaL na katayuan. di tuLad ng ibang maTA na kapag umiyak ay namumugTo kaagad.. ang tagLay kong maTAng iTo ay waLang ipakikiTang bakas ng pagLuha. kahiT na magdamag na iyakan pa ang daanin. masaya man, o maLungkoT. magtaray man o magpungaw. magsungit man o magpakyut. hay.. kung anu pa man, isa Lang ang itsura. maTa. TiTigan mo man, waLA kang mahihinuha, waLA kang mapapaLa. waLa. waLa.. WALA. biLog pa rin. iTim ang kuLay. waLAng LAman.

BasTa sa ngayon, mahaL ko ang mga maTang iTo. dahiL iTo ang nagsisiLbi kong tanging.. ahmm.. maskara.

ayoko manghimasok. Tama na. hindi ko aLAm kung ang TagLAy kong mga maTAng iTo ay may dahiLan kung bakiT sa akin ibinigay. kung meron nga.. bakit? anong dahiLan? nahihirapan na ako. kaya ko bang aLAgaan ang mga maTang iTo o TuLuyan ng mapabayaan? kung anu pa man ang dahiLan, sana ay akin ng maLAman at maunawaan. hindi ko kayang iLabas sa saLita aking nadarama. nguniT di ko rin makayang iLabas sa maTA. paano na? tuLuyan na ba akong magTaTAgo sa mga maTAng iTo?

Takot ang iba na Tumingin sa akin. ako rin. Takot ding Tumingin sa inyo. LaLo na sayo. ayoko ng magTama ang ating mga paningin. ayoko ng may maLAman muLa sa iyo. mukha tuLoy akong manghuhuLa. hindi mo na ako nasusundan no? ayus LAng. ewan. Tama LAhat ng aking nakikiTa. waLAng dapLis. waLAng sabiT. naiinTindihan mo na ba?

muLto? anu daw? oo. nakikiTa ko ang iba sa kaniLa. pero maraming maTa ang ganun. kung hindi iyon ang tinutukoy ko? ano? mga sikreto. mga emosyong piLit iTinaTago. maLabo ba? wag mo ng isipin. dahiL waLa ka rin naman mapapaLa. sayang Lang.

kung sabagay.. waLA na akong magagawa. dapaT ko iTong kayanin. pagkaT ang mga maTang iTo ay akin. AKIN.

saLAmaT sa oras. sa pagbasa. muLA umpisa hanggang duLo.

ako ay ako.

ikaw ay ikaw.

sa maTa ng Lumikha,

ikaw at ako,

ay pantay-pantay,

tayo ay iisa.